Schipbreuk op Texel

TEXEL – Het strand heeft altijd een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de juttende mens gehad. Ook op mij. Ik kan het niet laten om op dat ene onduidelijke dingetje in de branding af te lopen. Die mooie schelpen op te rapen. Met mijn voet éven tegen dat stukje hout te tikken om te kijken of het toch geen stuk kaak van een uitgestorven wolharige neushoorn is. Op Texel weten ze wel raad met al het spul dat op het strand ‘schipbreuk’ lijdt. Ze maken er kunst of meubels van of verzamelen het tot museale proporties.

JUTTEN OP TEXEL

Als je zo’n beetje óp het strand woont en er dagelijks een kijkje kunt nemen, vooral als het net gestormd heeft, kun je veel spullen vinden. Reddingsboeien. Hout. Handschoenen. Touw. En met een beetje mazzel een fles mét post. Dat en nog véél meer spullen vind je in het Schipbreuk- en Juttersmuseum Flora in Den Burg. Echte jutters overnachten in het juttershotel van Maarten Brugge. Voor wie het jutten nog een beetje moet leren: Maarten – een doorgewinterde jutter – neemt je graag mee op een juttocht.

‘SCHITTERENDE ROTZOOI’

De spullen die op het strand van Texel gevonden worden, vormen een inspiratiebron voor kunstenaars. Zo vind je in museum/galerie RAT composities van jutvondsten. Kunstenares Maria Roelofson is kunstjutter en werkt graag met de ‘schitterende rotzooi’  die ze bij elkaar jut.

JUT-DISCLAIMER

Voordat je fanatiek gaat jutten, moet je dit weten. Jutten is officieel verboden. Vind je iets op het strand, dan hoor je dat te melden bij de zogeheten strandvonder. De plaatselijke burgemeester is de strandvonder. Hij of zij bewaart de spullen voor het geval de rechtmatige eigenaar zich meldt. Blijft de vondst liggen bij de ‘gevonden voorwerpen’, dan wordt het verkocht en krijgt de vinder een deel van de opbrengst. Officieel dan hè? ‘Professionele jutters’ houden er hun eigen regels op na. Amateurjutters zoals jij en ik weten niet beter dan dat we de eerlijke vinder van iets moois zijn. Toch?

Lees ook:
Vliegerparadijs op Schier