Op de uitkijk in Brabant

 

TILBURG – Als bewoner van ‘boven de grote rivieren’ denk ik bij Brabant altijd aan Guus Meeuwis. Hartstikke cliché natuurlijk, maar Guus kwam tóch even langs tijdens mijn eerste echte officiële bezoek als ambassadeur van ‘Welkom terug in NL’. Nou ja, niet Guus himself, maar in de vorm van zijn broer Marc. Spré-kend! Marc is naast percussionist in de band van zijn broer ook nog eens ‘director city marketing Tilburg’. En in die hoedanigheid kwam hij ons bloggers/ambassadeurs welkom heten. Met een stapel ansichtkaarten en bijpassende postzegels.

TWEE WERELDEN IN BRABANT

Nu duurde het tripje naar deze provincie in het zuiden van het land slechts één dag, maar het was genoeg om twee verschillende werelden te ontdekken. Allebei in Brabant. De dag begon op z’n Brabants, met een gastvrij ontvangst bij een uitspanning met de intrigerende naam ‘In den Bockenreyder’ in Esbeek, midden in de bossen, onder de rook van Tilburg. Ad de Bruyn zwaait daar als derde generatie Bockenreyder-uitbater de scepter. Het is een herberg ‘woar nog zand op de vloer gestrooid wordt, net als vruger’. Van dat zand: dat klopt. In het restaurant ligt echt zand op de grond. “Zo hielden ze vroeger de boel schoon”, legt Ad uit. “Het komt uit de tijd dat zeep, soda en zand de schoonmaakmiddelen waren.”

 

CURSUS BRABANTS

Ga je koffiedrinken, lunchen of dineren bij deze authentieke herberg, dan krijg je er gratis een cursus Brabants, geschiedenis en aardrijkskunde bij. Op de roodbonte servetten staat uitgebreid verteld, in het Brabants dus, wat en waar deze uitspanning precies is. Niet alleen de naam ‘In den Bockenreyder’ is bijzonder, het gebied waar het in ligt, deed mijn wenkbrauw ook even omhoog trekken. Landgoed De Utrecht. Hoezo, De Utrecht? We zijn in Brabant toch?

 

brabant - landgoed de utrechtbrabant

UTRECHT IN BRABANT?

Op dit vraag weet vrijwillig boswachter Frans Kapteijn het antwoord. Hij neemt ons mee voor een wandeling door de omgeving waar hij 26 jaar als boswachter van Natuurmonumenten rondliep. Boswachter Frans kent het hier dus als zijn broekzak. Vroeger, zeg maar in de 19e eeuw, was hier helemaal geen bos, alleen maar heide. De rijken van die tijd kochten voor een appel en een ei grote stukken grond als investering. En één van die rijken was verzekeringsmaatschappij De Utrecht (nu ASR, nog steeds eigenaar van het bos). Daar komt dus de naam vandaan. Op de heidegrond werden vanaf toen enorme bospercelen aangelegd. Onder meer met grove dennen, die bestemd waren om als masten op schepen te eindigen. Of als stut in de Limburgse mijnen.

‘VERREKTE SCHOON’

brabant boswachter frans

 

Tegenwoordig mogen de bomen gewoon lekker blijven staan. En dat vinden ze fijn, want ze groeien uit tot enorme exemplaren. De grove dennen torenen dan ook hoog boven ons uit. Om de haverklap wijst boswachter Frans een bijzondere boom of apart plantje aan. Hier een orchidee, daar een gagel en overal majestueuze adelaarsvarens. Na een korte wandeling verlaten we het bos en staan we opeens bij een watertje omzoomd met heide. Of zoals het Bockenreyder-servet het noemt: ‘De Floas, un verrekt schôôn ven op de haai’. Vennen zijn onlosmakelijk met dit gebied verbonden, vertelt Frans. Ze zijn tijdens de laatste ijstijd, zo’n 12.000 jaar geleden, ontstaan.

VERBODEN TE PLUKKEN

De boswachter duikt een struik in en plukt een paar blaadjes waar we aan mogen ruiken. Het ruikt lekker, maar wat het is, geen idee. Dat weet Frans natuurlijk wel. Het is gagel. Een drommels gevaarlijke struik, want bij overmatig gebruik werkt het hallucinerend, een soort lsd dus. Dat weten ze nu en daarom is het verboden ervan te plukken. Maar vroeger wisten ze niet beter en werd het gebruikt bij bierbrouwerijen (want het verlengt de houdbaarheid van bier), thuis (want het verjaagt vlooien, vliegen en muggen) en bij bloemisten (want het staat zo leuk in een boeket). Er is nog wel een brouwerij die er – legaal, neem ik aan – gebruik van maakt: het Brabants Gageltje in Kaatsheuvel.

UITKIJKTOREN 1 (ÖTKÈÈKTORE OP Z’N BRABANTS)

 

Na de gagel wandelen we verder, richting een enorm bouwwerk dat hoog boven de bomen uittorent. Zijn we toch een beetje aan het hallucineren? Gelukkig biedt het servet uitkomst: ‘Unne ötkèèktore vur goej zicht over ut waoter’. De Floas-uitkijktoren, gemaakt van hout en staal. Tegen betaling van 1 euro – zorg er dus voor dat je geld bij je hebt, anders kom je er niet in – mag je de 130 treden naar boven beklimmen. Op 22 meter hoogte aangekomen, heb je een panoramisch uitzicht over het bos en de vennen.

NAAR TILBURG

brabant

Als we weer met beide benen op de grond staan, wandelen we nog een tijdje door het bos met de hoge bomen en immense adelaarsvaren. Bij In den Bockenreyder nemen we afscheid van boswachter Frans en gaan op pad naar een andere wereld: naar de stad Tilburg, een half uurtje rijden verderop. Daar hebben we in het Spoorpark afgesproken.

UITKIJKTOREN 2

spoorpark 'rits' brabant

spoorpark tilburg brabant

 

Wat schetst mijn verbazing: in het Spoorpark staat een kopie van de Floas-toren die we zojuist in de bossen bij Esbeek zagen. Alleen hier geen bossen en vennen, maar een nieuw park, gelegen tussen oude en nieuwe spoorrails. Zodra je door de poorten loopt, valt meteen op: dit is geen toeristendingetje, dit is voor locals, de Tilburgers. Kleintjes spetteren in een waterpartij in de vorm van een enorme rits, gezinnen zitten te picknicken, vrienden basketballen, kinderen leven zich uit bij de ‘urban sport’ en jongeren chillen op het veld, tribune en op de trappen rondom de vijver. Er is een stadcamping, een café/restaurant en dus ook een uitkijktoren.

 

 

RELAXEN IN STADSPARK TILBURG

Je voelt meteen de relaxte sfeer die in dit stadspark hangt. Je wil meteen je schoenen uitschoppen en met je voeten door de stromende beek lopen, gaan hangen op zo’n lekkere zitzak die langs de vijver met fontein staat of neerploffen op het terras van T-Huis.

 

 

WELKOM IN BRABANT

Natuurlijk hoef je geen Tilburger te zijn om hier te mogen komen. We zijn in Brabant. Iedereen is welkom. Dat schrijf ik op het Tilburgkaart van Marc Meeuwis en plak er de Tilburgzegel op. Nu nog een brievenbus vinden. (En dat is gelukt, hoewel het even zoeken was.)

 

 

Wat ook kan in Brabant: bourgondisch fietsen.