Dividivi’s in de duinen

 

VOGELENZANG – Nee, we zijn niet aanbeland op een warm Caribisch eiland. Daar groeien de échte dividivibomen. Maar in de Amsterdamse Waterleidingduinen kunnen de bomen er ook wat van. De wind heeft hier vrij spel en de arme stakkers kunnen niet anders dan meebuigen. Of ze het nu leuk vinden of niet. Het levert in elk geval mooie plaatjes op.

LESJE TOPOGRAFIE

Eerst even een lesje topografie. Hoewel de naam anders doet vermoeden, liggen de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD) niet bij Amsterdam. Sorry Amsterdammers, daarvoor ligt dit natuurgebied echt te ver buiten de ring. Het is ingesloten door Zandvoort in het noorden, de Noordzee in het westen, de Zilk in het zuiden en Vogelenzang in het oosten. Het enige Amsterdamse aan de AWD is het gegeven dat het water dat hier door Waternet gezuiverd wordt – elk jaar zo’n negentig miljoen kubieke meter –  in de omliggende gemeenten én Amsterdam uit de kraan komt.

 

Bezoekerscentrum Waternet in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Foto (c) Edwin Pijpe

JOEKELS VAN BEUKEN

Het gebied heeft vier ingangen. Wil je wandelen in een uitgestrekt duinlandschap, dan kies je voor ingang De Zilk of Zandvoort. Zoek je juist bos, dan reis je af naar de ingang Panneland of ingang De Oase bij Vogelenzang. Wij zetten de eend op de parkeerplaats bij Panneland neer. Onder de indruk wandelen we langs joekels van beuken die hier doen wat beuken horen te doen: statig te wezen. Sommige zijn wel 150 jaar oud, laten we ons vertellen. Achter de beuken verdringen de berken, eiken en elzen zich om een plekje. We snuiven een heerlijke saunageur op. Het is de zwarte den (pinus nigra) die ons blijmaakt met deze balsem voor de longen. De boom hoort hier eigenlijk niet, maar is aangeplant en doet het prima. ‘Lekker puh’, denkt ‘ie. ‘Ik blijf hier lekker staan’. Vreemdeling of niet, hij mag van ons blijven.

WILDE BOMEN

Zodra je op wat kalere stukken in de Amsterdamse Waterleidingduinen komt, valt het meteen op. De bomen worden kleiner maar ook wilder, grilliger. Daar zorgt de wind voor. We zitten natuurlijk vlakbij zee en daar waait het bijna altijd, vooral uit het zuidwesten. De boom buigt mee met de wind en na jaren meebuigen krijg je dan zoiets als een dividiviboom. Vinden wij helemaal niet erg, het maakt het gebied alleen maar fotogenieker.

 

Grillige bomen in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Foto Edwin Pijpe.

HEEL VEEL BAMBI’S IN DE WATERLEIDINGDUINEN

Naast allerlei vogels en insecten is dit ruim drieduizend hectare grote natuurgebied de habitat van damherten. Moest je vroeger nog om zes uur je bed uit om één hert te zien, dat is nu nergens meer voor nodig. De bambi’s staan je nu gewoon op te wachten. Niet iedereen is blij met de uitdijende hertenpopulatie. Behalve dan de liefhebbers van jagen en culinair wild. In de wintermaanden worden de dieren afgeschoten, tachtig per week. Net zo lang tot er van de drieduizend nog achthonderd over zijn.

FORELLEN ALS BEWAKERS

Waarom dit gebied de Waterleidingduinen heet, kom je tijdens de wandeling snel achter. Overal zie je kanalen en waterloopjes. Die leiden het water dat oorspronkelijk uit de Rijn komt naar de duinen, waar het op natuurlijke wijze gefilterd wordt door de zandlagen. Het water is kraakhelder. Af en toe zien we vissen zwemmen: het zijn regenboogforellen. Zij ‘bewaken’ de kwaliteit van het water. Deze vissen staan bekend om hun overgevoeligheid voor vervuild water. Zolang ze vrolijk rondzwemmen, is er met het water niks aan de hand. Zo nu en dan kom je een heuse waterval tegen om het water van zuurstof te voorzien. Het gezellige gekletter begeleidt ons verder het bos in. Na een paar uur rondgewandeld te hebben, komen we weer bij de eend aan. Maar we vertrekken niet eerder dan dat we een pannenkoek gegeten hebben bij ’t Panneland.

 

BIJNA ALLES VERBODEN IN DE WATERLEIDINGDUINEN

Het gebied van de Amsterdamse Waterleidingduinen is alleen met een kaartje toegankelijk. Kost €1,50, dus dat overleef je wel. Fietsen, brommers en auto’s zijn verboden. Skeelers, skates en skateboards: no way. Ook honden mogen niet het gebied in. Je mag alleen wandelen in dit gebied. Alles voor schoon en veilig drinkwater. Best logisch toch?

 

Dat je aan de kust duinen tegenkomt, is niet zo verwonderlijk. Maar op de Veluwe?